جدیدترین راه های درمان پوکی استخوان چیست؟

پوکی استخوان با کاهش تراکم و استحکام استخوان ها، خطر شکستگی را افزایش می دهد و نیاز به تشخیص و پیگیری تخصصی دارد. اما آیا پوکی استخوان قابل درمان است و چه روش هایی می توانند به تقویت استخوان ها و جلوگیری از پیشرفت بیماری کمک کنند؟ انتخاب روش مناسب درمان پوکی استخوان به شدت بیماری، تراکم استخوان و شرایط جسمی فرد بستگی دارد. با دریافت مشاوره تخصصی و بررسی وضعیت استخوان ها، می توان مسیر درمانی مناسب را برای حفظ سلامت استخوان و کاهش خطر شکستگی انتخاب کرد.

علت پوکی استخوان چیست؟

پوکی استخوان زمانی ایجاد می‌شود که سرعت از بین رفتن بافت استخوانی از سرعت ساخت استخوان جدید بیشتر شود. در نتیجه، تراکم و استحکام استخوان به تدریج کاهش پیدا می‌کند و استخوان در برابر شکستگی آسیب پذیرتر می‌شود.

مهم‌ترین عواملی که می‌توانند خطر پوکی استخوان را افزایش دهند عبارتند از:

• افزایش سن: با بالا رفتن سن، روند بازسازی استخوان تغییر می‌کند و سرعت از دست رفتن توده استخوانی افزایش می‌یابد. این مسئله به ویژه در سال‌های پس از یائسگی در زنان اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.
• جنسیت و تغییرات هورمونی: زنان، به ویژه پس از یائسگی، به دلیل کاهش سطح استروژن بیشتر در معرض کاهش تراکم استخوان قرار دارند. در مردان نیز کاهش سطح تستوسترون یا برخی اختلالات هورمونی می‌تواند خطر پوکی استخوان را افزایش دهد.
• سابقه خانوادگی و عوامل ژنتیکی: داشتن سابقه پوکی استخوان یا شکستگی لگن در اعضای نزدیک خانواده می‌تواند احتمال ابتلا را افزایش دهد. میزان توده استخوانی که فرد در سال‌های جوانی به دست می‌آورد نیز تا حدی تحت تأثیر عوامل ژنتیکی قرار دارد.
• کمبود کلسیم و ویتامین D: دریافت ناکافی کلسیم و ویتامین D می‌تواند تأمین مواد مورد نیاز برای حفظ استخوان را مختل کند. رژیم‌های غذایی بسیار محدود، سوءتغذیه یا دریافت ناکافی پروتئین نیز ممکن است در کاهش توده استخوانی نقش داشته باشند.
• کم تحرکی: فعالیت بدنی و تمرین‌های تحمل کننده وزن و مقاومتی به حفظ استخوان و قدرت عضلات کمک می‌کنند. زندگی کم تحرک، به ویژه در کنار افزایش سن، می‌تواند با کاهش قدرت عضلانی و افزایش خطر زمین خوردن همراه شود.
• سیگار و مصرف زیاد الکل: مصرف دخانیات و الکل زیاد از عوامل قابل اصلاحی هستند که با افزایش خطر کاهش تراکم استخوان و شکستگی ارتباط دارند.
• برخی بیماری‌ها: بیماری‌های هورمونی و غدد درون ریز، برخی بیماری‌های گوارشی که جذب مواد مغذی را مختل می‌کنند، آرتریت روماتوئید، بعضی سرطان‌ها و برخی بیماری‌های مزمن می‌توانند باعث پوکی استخوان ثانویه شوند.
• مصرف طولانی مدت بعضی داروها: مصرف طولانی مدت کورتیکواستروئیدها از مهم‌ترین عوامل دارویی مرتبط با کاهش تراکم استخوان است. بسته به شرایط بیمار، بعضی داروهای هورمونی و داروهای مورد استفاده در درمان برخی بیماری‌ها نیز می‌توانند بر سلامت استخوان اثر بگذارند.
• وزن پایین و سوءتغذیه: افرادی که وزن بدن بسیار پایینی دارند یا برای مدت طولانی دریافت غذایی ناکافی دارند، ممکن است توده استخوانی کمتری داشته باشند و در معرض خطر بیشتری برای پوکی استخوان و شکستگی قرار بگیرند.

پوکی استخوان چگونه تشخیص داده می شود؟

تشخیص پوکی استخوان تنها بر اساس علائم ظاهری انجام نمی‌شود؛ زیرا این بیماری در بسیاری از افراد تا زمان ایجاد شکستگی علامت مشخصی ندارد. پزشک ابتدا عوامل خطر، سابقه شکستگی، بیماری‌های زمینه‌ای، داروهای مصرفی، وضعیت هورمونی و سبک زندگی فرد را بررسی می‌کند و سپس بر اساس شرایط بیمار آزمایش‌ها و بررسی‌های لازم را درخواست می‌ کند.

مهم‌ترین روش‌های تشخیص پوکی استخوان عبارتند از:

• سنجش تراکم استخوان: این آزمایش رایج ترین روش اندازه گیری تراکم مواد معدنی استخوان است و معمولاً تراکم استخوان در ناحیه لگن و ستون فقرات بررسی می شود. نتیجه این آزمایش به پزشک کمک می کند میزان کاهش تراکم استخوان و نیاز احتمالی به درمان را ارزیابی کند.
• ارزیابی خطر شکستگی: تراکم استخوان به تنهایی نمی تواند احتمال شکستگی را به طور کامل مشخص کند. پزشک با بررسی عواملی مانند سن، جنسیت، سابقه شکستگی، وضعیت استخوان ها و سایر عوامل خطر می تواند احتمال شکستگی استخوان در سال های آینده را ارزیابی کند.
• آزمایش خون: آزمایش خون مستقیماً پوکی استخوان را تشخیص نمی‌دهد، اما برای بررسی علل ثانویه کاهش تراکم استخوان و ارزیابی موادی مانند ویتامین D، کلسیم و عملکرد تیروئید یا کلیه می‌تواند مورد استفاده قرار گیرد.
• بررسی شکستگی‌های مهره‌ای: در افرادی که کاهش قد، درد کمر، سابقه شکستگی یا عوامل خطر قابل توجه دارند، پزشک ممکن است برای بررسی شکستگی‌های مهره‌ای تصویربرداری بیشتری درخواست کند.

آیا پوکی استخوان درمان دارد؟

بله. پوکی استخوان قابل درمان و کنترل است و هدف از درمان فقط بالا بردن عدد تراکم استخوان نیست؛ مهم‌ترین هدف، کاهش خطر شکستگی و جلوگیری از پیشرفت ضعف استخوان‌هاست. بسته به شدت بیماری و احتمال شکستگی، پزشک ممکن است ترکیبی از دارو، تغذیه مناسب، فعالیت بدنی و اصلاح عوامل خطر را استفاده کند. برخی داروها سرعت تجزیه استخوان را کاهش می‌ دهند و برخی دیگر مستقیماً تشکیل استخوان جدید را تحریک می‌ کنند. بنابراین حتی اگر تراکم استخوان به طور کامل به وضعیت سال‌ های جوانی برنگردد، درمان مناسب می‌تواند وضعیت استخوان را پایدارتر کند و خطر شکستگی‌ های آینده را کاهش دهد.

راه های درمان پوکی استخوان

درمان پوکی استخوان برای همه بیماران یکسان نیست. پزشک بر اساس تراکم استخوان، سابقه شکستگی، سن، بیماری‌های زمینه‌ای، داروهای مصرفی و میزان خطر شکستگی، مناسب‌ترین روش یا ترکیب درمانی را انتخاب می‌کند.

روش درمان	هدف اصلی
دارو	کاهش تحلیل استخوان یا تحریک ساخت استخوان
ورزش	تقویت استخوان، عضله و تعادل
تغذیه و سبک زندگی	حمایت از سلامت استخوان و کاهش عوامل خطر
طب فیزیکی	بهبود عملکرد، قدرت، تعادل و کاهش برخی مشکلات حرکتی

ورزش برای کنترل پوکی استخوان

ورزش منظم یکی از اجزای مهم کنترل پوکی استخوان است، اما نوع و شدت تمرین باید با وضعیت استخوان‌ها هماهنگ باشد. تمرین‌ های تحمل کننده وزن مانند پیاده روی و تمرین‌ های مقاومتی می‌توانند به حفظ قدرت عضلات و استخوان کمک کنند و تمرین‌های تعادلی نیز برای کاهش خطر زمین خوردن اهمیت دارند. در افرادی که پوکی استخوان شدید، شکستگی مهره، درد قابل توجه یا محدودیت حرکتی دارند، برنامه ورزشی باید پس از ارزیابی پزشک یا متخصص طب فیزیکی تنظیم شود؛ زیرا بعضی حرکات پر فشار یا حرکات همراه با خم شدن و چرخش شدید ستون فقرات ممکن است مناسب نباشند.

درمان پوکی استخوان با دارو

دارو زمانی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند که خطر شکستگی بالا باشد یا فرد معیارهای لازم برای درمان دارویی را داشته باشد. انتخاب دارو به شرایط فرد بستگی دارد و نباید داروی پوکی استخوان بدون ارزیابی پزشک شروع یا قطع شود.

• بیس فسفونات‌ها: داروهایی مانند آلندرونات، ریزدرونات و زولدرونیک اسید با کاهش فعالیت سلول‌های مسئول تجزیه استخوان، روند از دست رفتن توده استخوانی را کاهش می‌دهند. در بسیاری از بیماران، این گروه از داروها یکی از گزینه‌های اولیه درمان محسوب می‌شوند.
• دنوزوماب: دنوزوماب یک داروی ضد تحلیل استخوان است که به صورت تزریق زیرجلدی تجویز می‌شود. این دارو می‌تواند خطر شکستگی را کاهش دهد، اما قطع یا تأخیر در تزریق آن بدون برنامه درمانی جایگزین توصیه نمی‌شود؛ زیرا پس از قطع آن ممکن است سرعت بازسازی استخوان به طور قابل توجهی افزایش یابد و خطر شکستگی بالا برود.
• تری پاراتاید و آبالوپاراتاید: این داروها از گروه درمان‌های استخوان ساز هستند و در افرادی که خطر شکستگی بسیار بالایی دارند، به ویژه در برخی بیماران دارای شکستگی‌های مهره‌ای، مورد استفاده قرار می‌گیرند. پس از پایان دوره این داروها معمولاً درمان ضد تحلیل استخوان برای حفظ دستاورد ایجاد شده در نظر گرفته می‌شود.
• روموسوزوماب: این دارو با مهار اسکلروستین، تشکیل استخوان را افزایش و همزمان تحلیل استخوان را کاهش می‌دهد و برای برخی زنان یائسه با خطر بسیار بالای شکستگی کاربرد دارد. دوره مصرف آن محدود است و پس از آن معمولاً درمان ضد تحلیل استخوان ادامه پیدا می‌کند. در افرادی که سابقه سکته قلبی یا مغزی دارند یا از نظر قلبی عروقی در معرض خطر بالایی هستند، انتخاب این دارو نیازمند ارزیابی دقیق پزشک است.
• رالوکسیفن و درمان هورمونی: در شرایط خاص، داروهای تعدیل کننده گیرنده استروژن یا درمان هورمونی یائسگی می‌توانند برای برخی زنان گزینه درمانی باشند. انتخاب این روش‌ها به سن، علائم یائسگی، خطر بیماری‌های قلبی عروقی، لخته خون و سایر عوامل فردی بستگی دارد و برای همه بیماران مناسب نیست.
• کلسیم و ویتامین D: این دو ماده در صورت دریافت ناکافی یا وجود کمبود، بخش مهمی از برنامه درمانی هستند؛ اما در فردی که نیاز به داروی اختصاصی پوکی استخوان دارد، معمولاً به تنهایی جایگزین درمان دارویی نمی‌شوند.

به نقل از وبسایت: https://www.mayoclinic.org
متن انگلیسی
Romosozumab (Evenity). It is the newest bone-building medicine to treat osteoporosis
ترجمه فارسی
«روموسوزوماب (Evenity) جدیدترین داروی استخوان ساز مورد استفاده برای درمان پوکی استخوان است.»

درمان پوکی استخوان با تغییر سبک زندگی

تغییر سبک زندگی در کنار درمان پزشکی به حفظ سلامت استخوان کمک می‌ کند. داشتن رژیم غذایی متعادل و دریافت کافی کلسیم، ویتامین D و پروتئین، انجام منظم تمرین‌های مناسب، ترک سیگار، محدود کردن مصرف الکل و جلوگیری از بی تحرکی از مهم‌ترین اقدامات هستند. همچنین باید احتمال زمین خوردن در خانه و محیط کار کاهش پیدا کند؛ زیرا در فرد مبتلا به پوکی استخوان حتی یک سقوط ساده می‌تواند به شکستگی منجر شود. این اقدامات مکمل درمان هستند و در مواردی که خطر شکستگی بالا است، نباید جایگزین داروهای تجویز شده شوند.

کنترل پوکی استخوان با روش های طب فیزیکی

طب فیزیکی بیشتر با هدف حفظ عملکرد، تقویت عضلات، بهبود تعادل، کاهش دردهای اسکلتی عضلانی و کاهش خطر زمین خوردن در برنامه درمانی بیمار قرار می‌گیرد. این روش‌ها در فرد مبتلا به پوکی استخوان می‌توانند نقش کمکی داشته باشند، اما نباید به عنوان جایگزین داروهای اختصاصی پوکی استخوان معرفی شوند.

• فیزیوتراپی و تمرین درمانی: متخصص طب فیزیکی می‌تواند با توجه به میزان کاهش تراکم استخوان، وضعیت ستون فقرات و قدرت عضلات، برنامه‌ای شامل تمرین‌های مقاومتی، تقویت عضلات پشت، تمرین تعادل و اصلاح الگوی حرکتی تنظیم کند. این اقدامات به کاهش خطر سقوط و حفظ استقلال حرکتی کمک می‌کنند.
• مگنت تراپی: مگنت تراپی یا میدان‌های الکترومغناطیسی در برخی شرایط اسکلتی عضلانی و برای اهداف توانبخشی مورد استفاده قرار می‌گیرند. با این حال، شواهد و جایگاه این روش با درمان‌های استاندارد دارویی پوکی استخوان قابل مقایسه نیست؛ بنابراین اگر پزشک آن را توصیه کند، باید به عنوان یک روش کمکی در کنار برنامه اصلی درمان در نظر گرفته شود. برای آشنایی بیشتر با این روش می‌توانید مطلب مگنت تراپی برای پوکی استخوان را مطالعه کنید.
• شاک ویو تراپی: شاک ویو در برخی مشکلات اسکلتی عضلانی و دردهای مزمن کاربرد دارد و ممکن است بر اساس علت درد بیمار در برنامه توانبخشی قرار گیرد؛ اما نباید آن را درمان مستقیم پوکی استخوان یا جایگزین داروهای افزایش دهنده استحکام استخوان دانست. برای آشنایی با این روش می‌توانید مطلب شاک ویو تراپی در اصفهان را مطالعه کنید.
• اوزون تراپی: اوزون تراپی در برخی برنامه‌ های طب فیزیکی برای مشکلات اسکلتی عضلانی مطرح می‌ شود، اما کاربرد آن باید بر اساس مشکل مشخص بیمار و نظر پزشک تعیین شود و نباید به عنوان درمان اصلی کاهش تراکم استخوان معرفی شود. اطلاعات بیشتر درباره این روش در مطلب اوزون تراپی در اصفهان ارائه شده است.

چگونه می توان از پوکی استخوان پیشگیری کرد؟

پیشگیری از پوکی استخوان فقط به مصرف کلسیم محدود نمی‌شود. هدف اصلی، ساخت و حفظ توده استخوانی مناسب، تأمین مواد مغذی مورد نیاز استخوان، حفظ قدرت عضلات و کاهش احتمال زمین خوردن است. اقدامات پیشگیرانه باید متناسب با سن، وضعیت هورمونی، بیماری‌های زمینه‌ای و عوامل خطر هر فرد انتخاب شوند.

• تأمین کلسیم و ویتامین D کافی: بهتر است نیاز بدن به کلسیم و ویتامین D ابتدا از طریق رژیم غذایی مناسب تأمین شود و در صورت وجود کمبود یا نیاز پزشکی، مکمل با نظر پزشک مصرف شود. میزان مورد نیاز برای همه افراد یکسان نیست.
• انجام منظم فعالیت بدنی: تمرین‌های تحمل کننده وزن، تمرین‌های مقاومتی و تمرین‌های تعادلی می‌توانند به حفظ قدرت استخوان و عضله کمک کنند و خطر زمین خوردن را کاهش دهند.
• ترک سیگار و محدود کردن الکل: حذف سیگار و پرهیز از مصرف زیاد الکل از اقدامات مهم قابل اصلاح برای حفظ سلامت استخوان هستند.
• حفظ وزن و تغذیه مناسب: کاهش وزن شدید و رژیم‌های بسیار محدود می‌توانند دریافت مواد مغذی و توده عضلانی را کاهش دهند. دریافت کافی پروتئین و یک رژیم غذایی متعادل برای سلامت استخوان اهمیت دارد.
• پیشگیری از زمین خوردن: مرتب کردن محیط خانه، حذف فرش‌های لغزنده و موانع مسیر، استفاده از کفش مناسب و بهبود تعادل و قدرت عضلات می‌تواند احتمال سقوط و در نتیجه شکستگی را کاهش دهد.
• بررسی تراکم استخوان در افراد پرخطر: غربالگری پوکی استخوان برای همه افراد در سن و شرایط یکسان انجام نمی شود. بر اساس توصیه کارگروه خدمات پیشگیرانه ایالات متحده آمریکا (USPSTF) در سال 2025، زنان 65 ساله و بالاتر باید از نظر پوکی استخوان غربالگری شوند. در زنان یائسه زیر 65 سال نیز ابتدا عوامل خطر بررسی می شود و اگر احتمال پوکی استخوان بالا باشد، پزشک ممکن است سنجش تراکم استخوان با روش جذب سنجی با اشعه ایکس با انرژی دوگانه (DXA) را درخواست کند. این آزمایش با اندازه گیری تراکم مواد معدنی استخوان، به ارزیابی وضعیت استخوان و احتمال شکستگی کمک می کند.

جدیدترین درمان پوکی استخوان چیست؟

در سال‌های اخیر تمرکز درمان پوکی استخوان بیشتر از صرفاً «افزایش تراکم استخوان» به سمت کاهش هدفمند خطر شکستگی و انتخاب توالی مناسب درمان‌ها بر اساس میزان خطر بیمار رفته است. در افراد با خطر بسیار بالای شکستگی، داروهای استخوان ساز مانند تری پاراتاید، آبالوپاراتاید و روموسوزوماب می‌توانند در شرایط مشخص مورد استفاده قرار گیرند و پس از پایان دوره آنها معمولاً درمان ضد تحلیل استخوان برای حفظ اثر درمان در نظر گرفته می‌شود. در مقابل، برای بسیاری از بیماران با خطر بالا، بیس فسفونات‌ها همچنان از درمان‌های اصلی هستند و دنوزوماب نیز در شرایط مناسب گزینه دیگری محسوب می‌شود. بنابراین «جدیدترین درمان» لزوماً به معنی بهترین گزینه برای همه بیماران نیست و انتخاب درمان باید بر اساس خطر شکستگی و شرایط فرد انجام شود.

عوارض پوکی استخوان

پوکی استخوان در مراحل اولیه معمولاً علامت مشخصی ایجاد نمی‌کند و بسیاری از افراد زمانی متوجه بیماری می‌شوند که شکستگی رخ داده است. عوارض اصلی بیماری بیشتر به کاهش استحکام استخوان و پیامدهای شکستگی مربوط می‌شوند.

• شکستگی لگن: یکی از جدی‌ترین پیامدهای پوکی استخوان است و معمولاً پس از زمین خوردن رخ می‌دهد. شکستگی لگن می‌تواند باعث بستری شدن، کاهش توانایی راه رفتن و از دست رفتن استقلال فرد شود و در افراد مسن با عوارض جدی همراه است.
• شکستگی مهره‌های ستون فقرات: مهره‌های ضعیف ممکن است حتی در اثر فشارهای معمول دچار شکستگی شوند. شکستگی‌های متعدد مهره‌ای می‌توانند باعث کمردرد، کاهش قد و تغییر شکل ستون فقرات شوند.
• شکستگی مچ دست و سایر استخوان‌ها: زمین خوردن یا ضربه‌های نسبتاً خفیف می‌تواند در فرد مبتلا به پوکی استخوان باعث شکستگی شود؛ مچ دست، لگن و ستون فقرات از محل‌های مهم شکستگی‌های ناشی از ضعف استخوان هستند.
• کاهش قد و تغییر فرم بدن: شکستگی‌های ناشی از ضعیف شدن مهره‌های ستون فقرات ممکن است به مرور باعث کوتاه شدن قد و افزایش خمیدگی قسمت فوقانی ستون فقرات شوند.
• کاهش تحرک و استقلال: درد، شکستگی و ترس از زمین خوردن می‌توانند فعالیت روزمره فرد را محدود کنند و در موارد شدید باعث کاهش استقلال در انجام فعالیت‌های معمول زندگی شوند.
• افزایش خطر شکستگی‌های بعدی: پس از ایجاد یک شکستگی ناشی از پوکی استخوان، خطر شکستگی‌های بعدی افزایش پیدا می‌کند؛ به همین دلیل شناسایی علت شکستگی و شروع درمان مناسب اهمیت دارد.

چه زمانی برای درمان پوکی استخوان به پزشک مراجعه کنیم؟

اگر دچار شکستگی ناشی از یک ضربه خفیف یا زمین خوردن ساده شده‌اید، به ویژه اگر شکستگی در سنین بالاتر رخ داده باشد، بهتر است برای بررسی احتمال پوکی استخوان به پزشک مراجعه کنید. همچنین افرادی که در معرض عوامل خطر مانند یائسگی، سابقه خانوادگی شکستگی لگن، وزن پایین، مصرف طولانی مدت کورتیکواستروئیدها، سیگار، مصرف زیاد الکل یا بیماری‌های مؤثر بر متابولیسم استخوان هستند، ممکن است به ارزیابی زودتر نیاز داشته باشند. کاهش قابل توجه قد، خمیده شدن تدریجی پشت یا درد ناگهانی و مداوم کمر نیز می‌تواند نیاز به بررسی شکستگی مهره‌ای داشته باشد. اگر قبلاً پوکی استخوان برای شما تشخیص داده شده است، پیگیری منظم نیز اهمیت دارد تا پزشک بر اساس تراکم استخوان، پاسخ به درمان و تغییر خطر شکستگی درباره ادامه یا تغییر برنامه درمانی تصمیم بگیرد.

آیا پوکی استخوان کاملاً خوب می‌شود؟

پوکی استخوان بیماری قابل کنترل و درمان است، اما هدف درمان معمولاً بازگرداندن استخوان به وضعیت دوران جوانی نیست. درمان می‌تواند سرعت کاهش تراکم استخوان را کم کند، در برخی بیماران باعث افزایش تراکم استخوان شود و مهم‌تر از همه خطر شکستگی را کاهش دهد.

آیا پوکی استخوان بدون دارو درمان می‌شود؟

در موارد خفیف یا زمانی که فرد هنوز به معیارهای درمان دارویی نرسیده است، اصلاح تغذیه، ورزش و تغییر سبک زندگی ممکن است بخش اصلی برنامه مراقبتی باشد. اما در فردی که پوکی استخوان یا خطر بالای شکستگی دارد، این اقدامات معمولاً جایگزین داروی اختصاصی نمی‌شوند و پزشک بر اساس شرایط بیمار درباره شروع درمان دارویی تصمیم می‌گیرد.

آیا ورزش می‌تواند پوکی استخوان را درمان کند؟

ورزش به تنهایی جایگزین درمان دارویی در افراد مبتلا به پوکی استخوان شدید نیست، اما بخش مهمی از برنامه کنترل بیماری محسوب می‌شود. تمرین‌های مقاومتی، تحمل کننده وزن و تعادلی می‌توانند به حفظ قدرت عضلات و استخوان و کاهش خطر زمین خوردن کمک کنند. نوع ورزش باید با شدت پوکی استخوان و سابقه شکستگی فرد هماهنگ باشد.

آیا مصرف کلسیم پوکی استخوان را درمان می‌کند؟

کلسیم برای سلامت استخوان ضروری است، اما مصرف کلسیم به تنهایی درمان کامل پوکی استخوان محسوب نمی‌شود. اگر دریافت کلسیم از رژیم غذایی کافی نباشد، پزشک ممکن است مکمل تجویز کند و در افراد مبتلا به پوکی استخوان معمولاً وضعیت ویتامین D نیز بررسی می‌شود. در صورت نیاز به درمان دارویی، کلسیم و ویتامین D در کنار درمان اصلی استفاده می‌شوند.

بهترین دارو برای پوکی استخوان چیست؟

یک داروی واحد که برای همه بیماران بهترین باشد وجود ندارد. بیس فسفونات‌ها در بسیاری از افراد پرخطر از گزینه‌های اولیه درمان هستند، اما در افراد با خطر بسیار بالای شکستگی ممکن است داروهای استخوان ساز یا روموسوزوماب مطرح شوند. انتخاب دارو به تراکم استخوان، سابقه شکستگی، سن، بیماری‌های زمینه‌ای و سایر عوامل خطر بستگی دارد.

آیا پوکی استخوان باعث کمردرد می‌شود؟

خود کاهش تراکم استخوان معمولاً درد ایجاد نمی‌کند، اما اگر استخوان‌های ستون فقرات ضعیف شده و دچار شکستگی شوند، ممکن است کمردرد ایجاد شود. کاهش قد یا ایجاد خمیدگی جدید در ستون فقرات نیز می‌تواند نشانه‌ای باشد که نیاز به بررسی پزشکی دارد.

آیا پوکی استخوان فقط در زنان ایجاد می‌شود؟

خیر. زنان به ویژه پس از یائسگی بیشتر در معرض پوکی استخوان قرار دارند، اما مردان نیز می‌توانند به این بیماری مبتلا شوند. افزایش سن، وزن پایین، مصرف طولانی مدت کورتیکواستروئیدها، کاهش هورمون‌های جنسی و برخی بیماری‌های زمینه‌ای می‌توانند خطر پوکی استخوان را در مردان نیز افزایش دهند.

آیا بعد از تشخیص پوکی استخوان باید همیشه دارو مصرف کرد؟

مدت درمان برای همه بیماران یکسان نیست. نوع دارو، مدت مصرف و زمان ارزیابی مجدد بر اساس خطر شکستگی و پاسخ بیمار تعیین می‌شود. برای مثال، در بعضی بیماران مصرف بیس فسفونات‌ها پس از چند سال مجدداً ارزیابی می‌شود، در حالی که قطع برخی داروها مانند دنوزوماب بدون برنامه درمانی جایگزین می‌تواند خطرناک باشد. بنابراین تغییر یا قطع دارو باید با نظر پزشک انجام شود.

بعد از شکستگی، آیا بررسی پوکی استخوان لازم است؟

در بسیاری از افراد، شکستگی ناشی از ضربه خفیف یا زمین خوردن ساده می‌تواند نشانه‌ای از ضعف استخوان باشد و نیاز به ارزیابی پوکی استخوان و خطر شکستگی‌های بعدی را مطرح کند. پزشک با توجه به سن، محل شکستگی، مکانیسم آسیب و سایر عوامل خطر درباره انجام DXA و بررسی‌های تکمیلی تصمیم می‌گیرد.

---

آدرس مطب : اصفهان ، خیابان حکیم نظامی ، خیابان شریعتی غربی ، نبش کوچه 16 ، جنب مسجد امام حسن عسکری ، طبقه اول
تلفن : 91011414 - 031

---

نظرات کاربران درباره این مطلب :سعید نصاری [ 1402-05-18 ]
پدر من 68 سالشه و مبتلا به پوکی استخوان. رژیم غذایی خاصی باید داشته باشه الان؟

نام و فامیل :
تلفن :
ایمیل :
متن پیـام :