درمان سندروم گیر افتادگی شانه در اصفهان - دکتر سلمان فلاح

اگر هنگام بالا بردن دست، لباس پوشیدن یا برداشتن وسایل از قفسه با درد شانه مواجه می‌شوید، ممکن است به سندرم گیر افتادگی شانه یا ایمپینجمنت شانه مبتلا باشید. این عارضه می‌تواند به‌تدریج حرکت دست را محدود کند و انجام فعالیت‌های روزمره را دشوار سازد. تشخیص علت درد و انتخاب روش مناسب برای درمان گیر افتادگی تاندون شانه، به کاهش علائم و بازگشت راحت‌تر به فعالیت‌های روزانه کمک می‌کند.

سندرم گیر افتادگی شانه چیست؟

سندرم گیر افتادگی شانه یا ایمپینجمنت شانه (Shoulder Impingement Syndrome) یکی از علل شایع درد شانه است که در اثر تحت فشار قرار گرفتن تاندون‌های روتاتور کاف و بافت‌های نرم اطراف آن‌ها هنگام حرکت شانه ایجاد می‌شود. این عارضه معمولاً با درد هنگام بالا بردن دست، انجام فعالیت‌های بالای سر، لباس پوشیدن یا خوابیدن روی شانه آسیب‌دیده همراه است و در صورت تداوم می‌تواند حرکت دست و فعالیت‌های روزمره را محدود کند. درمان گیر افتادگی تاندون شانه به شدت علائم، علت ایجاد عارضه و میزان آسیب بافت‌ها بستگی دارد و ممکن است شامل اصلاح فعالیت‌ها، تمرین‌درمانی، فیزیوتراپی و در موارد خاص، سایر روش‌های درمانی باشد. مراجعه به متخصص طب فیزیکی و توانبخشی به تشخیص علت درد و انتخاب روش درمانی متناسب با شرایط هر فرد کمک می‌کند.

عوامل ایجاد سندروم گیر افتادگی شانه

سندرم گیر افتادگی شانه زمانی ایجاد می‌شود که تاندون‌های روتاتور کاف یا سایر بافت‌های نرم اطراف مفصل شانه هنگام حرکت تحت فشار قرار بگیرند. این وضعیت می‌تواند با حرکات تکراری دست، آسیب تاندون‌ها یا اختلال در عملکرد مفصل شانه مرتبط باشد. مهم‌ترین عوامل مؤثر در بروز این عارضه عبارتند از:

• آسیب تاندون عضله دوسر بازویی: التهاب یا آسیب تاندون سر بلند عضله دوسر بازویی می‌تواند با درد شانه و سایر مشکلات تاندونی همراه باشد و در برخی موارد با گیر افتادگی شانه هم‌زمان شود.
• اختلال در حرکت تیغه شانه: اگر تیغه شانه هنگام بالا بردن دست حرکت طبیعی نداشته باشد، ممکن است فشار واردشده بر تاندون‌ها و بافت‌های نرم اطراف شانه افزایش یابد.
• وجود زوائد استخوانی: تشکیل زوائد استخوانی در زیر زائده آکرومیون ممکن است فضای عبور تاندون‌ها را محدود کند و احتمال تحریک یا گیر افتادگی آن‌ها را افزایش دهد.
• التهاب، کشیدگی یا پارگی تاندون‌ها: آسیب تاندون‌های روتاتور کاف می‌تواند باعث درد، التهاب و اختلال در عملکرد شانه شود. تورم بافت‌های اطراف نیز ممکن است علائم گیر افتادگی را تشدید کند.
• آسیب لابروم شانه: لابروم بافتی غضروفی در اطراف حفره مفصل شانه است که به پایداری مفصل کمک می‌کند. آسیب آن می‌تواند موجب درد و اختلال عملکرد شانه شود، هرچند علت مستقیم و شایع گیر افتادگی شانه محسوب نمی‌شود.
• دررفتگی شانه: دررفتگی ممکن است به رباط‌ها، کپسول مفصل یا تاندون‌های اطراف شانه آسیب برساند و زمینه بروز مشکلات حرکتی و درد را فراهم کند. بااین‌حال، دررفتگی به‌تنهایی به معنای ابتلا به سندرم گیر افتادگی شانه نیست.

همچنین، فعالیت‌های تکراری بالای سر، مانند نقاشی ساختمان، شنا و برخی تمرین‌های ورزشی، می‌توانند احتمال بروز یا تشدید علائم گیر افتادگی شانه را افزایش دهند. تشخیص علت اصلی درد به معاینه تخصصی و در صورت نیاز، بررسی‌های تصویربرداری بستگی دارد.

افراد در معرض خطر سندرم گیر افتادگی شانه

سندروم گیر افتادگی شانه ممکن است در افرادی با فعالیت‌های تکراری یا فشار مداوم بر مفصل شانه بیشتر دیده شود. گروه‌های زیر بیشتر در معرض ابتلا به این عارضه قرار دارند:

• ورزشکاران: افرادی که ورزش‌هایی مانند والیبال، شنا و تنیس انجام می‌دهند و مرتب دست خود را بالای سر می‌برند.
• افراد مسن: با افزایش سن، تغییرات فرسایشی تاندون‌ها و ایجاد خارهای استخوانی در شانه می‌تواند فضای عبور تاندون‌ها را محدود کند.
• افرادی با مشاغل تکرارشونده: افرادی که در محیط کار به‌طور مداوم دست‌های خود را بالاتر از سطح شانه نگه می‌دارند یا حرکات تکراری انجام می‌دهند.
• افراد دارای سابقه آسیب شانه: ضربه، تصادف یا دررفتگی شانه ممکن است به تاندون‌ها و سایر بافت‌های اطراف مفصل آسیب برساند و احتمال بروز علائم مشابه یا تشدید گیر افتادگی را افزایش دهد.

البته وجود این عوامل به معنای ابتلای قطعی به سندروم گیر افتادگی شانه نیست. تشخیص این عارضه به بررسی علائم، معاینه تخصصی و در صورت نیاز، تصویربرداری بستگی دارد.

علائم سندرم گیر افتادگی شانه

علائم اولیه به طور معمول خفیف هستند. بیماران اغلب در مراحل اولیه به دنبال درمان نیستند. از علائم سندرم گرفتگی شانه می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

• دردی که در بخش جلویی و بیرون از مفصل شانه ایجاد می‌شود و به سمت بازو کشیده می‌شود.
• دردی که در ناحیه شانه که کم کم در طول چند روز یا چند هفته ایجاد می‌شود و افزایش می‌یابد.
• علائم فرد در زمان حرکت بالابردن دست مثل پرتاب و حرکاتی از این قبیل بدتر می‌شود.
• زمانی که دست‌ها را بالا می‌برید و به سمت خارج و بالای سر خود در قوس بیش از 60 درجه قرار می‌دهید، درد ایجاد می‌گردد.
• درد شانه در شب
• از دست ‌دادن قدرت و حرکت
• احساس سفتی در شانه

پیشگیری از گیر افتادگی تاندون شانه

امکان جلوگیری از سندرم گیر افتادگی شانه با رعایت موارد زیر وجود دارد:

• حفظ استحکام شانه و عضلات تیغه شانه. سلامت شانه به تعادل صحیح استحکام عضلانی در ناحیه شانه ای بستگی دارد. در صورت وجود عدم تعادل در استحکام عضلانی، به مرور زمان، ریسک گیر افتادگی و آسیب افزایش می یابد.
• حفظ محدوده حرکتی و تحرک شانه، گردن و پشت. حفظ سلامت و عملکرد صحیح شانه به قابلیت حرکت مفاصل مجاور بستگی دارد.
• حفظ پوسچر صحیح و استفاده از روش های درست هنگام دراز کردن دست و پرتاب کردن. این کار، احتمال گیرافتادگی شانه و فشار اضافی وارد بر شانه را کاهش می دهد.
• پرهیز از پوسچرهای سر و شانه رو به جلو (مانند گذراندن زمان طولانی به صورت قوز کرده پشت کامپیوتر). پوسچرهای نامناسب، شانه را در وضعیتی قرار می دهد که باعث افزایش احتمال گیر افتادگی می شود.

تشخیص سندرم گیر افتادگی شانه

بررسی دقیق سوابق پزشکی و معاینات فیزیکی بیمار کمک می‌کند تا پزشک به‌راحتی بیماری را تشخیص و درمان کند. پزشک بعد از بررسی علائم، برای اطمینان از این‌که بیمار به سندرم مبتلا شده یا نه و همچنین جلوگیری از موارد دیگر تست‌های عضلانی را اجرا می‌کند. در این حالت، دست بیمار را در وضعیتی قرار می‌دهد که درد به سراغ بیمار بیاید و بتواند تشخیص دقیق خود را ارائه دهد. آزمایش‌های مختلفی وجود دارند که با مشخص کردن محدوده‌های خاص درد و ضعف، کمک بسیاری به تشخیص بیماری می‌کنند. ارزیابی‌های بیشتر در این زمینه شامل :

• تشخیص از راه تزریق: با کمک این روش پزشک می‌تواند تشخیص دهد که علت درد سندرم گیر افتادگی شانه است یا پارگی عضلات شانه. برای از بین بردن درد، داروی بیهوشی موضعی به بورس‌ها تزریق می‌شود. به‌ محض این‌که درد تسکین یافت اگر عضلات قدرت کششی خود را بازیابند به‌احتمال زیاد ضعف ناشی از درد بوده و تاندون‌های عضلات شانه پاره نشدند؛ اما اگر قدرت کششی یا تحمل وزن به عضلات بازنگشت احتمال پارگی تاندون شانه زیاد است.
• اشعه ایکس: با کمک اشعه ایکس می‌توان علائم آرتریت، شکستگی‌ها و خارهای استخوانی در اکرمیون را مشاهده کرد. تنها ایراد این روش این است که اشعه ایکس فقط ساختارهای استخوانی را نشان می‌دهد نه بافت‌های نرم بنابراین این تصویر در مراحل اولیه بیماری خیلی مفید و موثر نیستند.
• ام‌آر‌آی (تصویربرداری رزونانس مغناطیسی): پزشک می‌تواند ماهیچه و بافت‌های نرمی را که با اشعه ایکس قابل مشاهده نیستند به‌وضوح ببیند.

درمان گیرافتادگی شانه در خانه

بخش ابتدایی و خانگی درمان در هر عارضه ای به درمان های خانگی اختصاص دارد و این درمان ها شامل روش ها و نکات مراقبتی متعددی می باشند. البته باید گفت این درمان ها به تنهایی نمی توانند به بهبود دررفتگی شانه کمک کنند و بهتر است با بروز هر علائم ناراحت کننده ای ابتدا به پزشک ارتوپدی مراجعه کنید. درمان های اولیه حتماً باید به همراه درمان های اصلی و مهم از جمله فیزیوتراپی و جراحی باید انجام شوند تا نتیجه مثبت و بهتری داشته باشند. این مراقبت ها و روش های درمانی عبارتند از:

• استفاده از روش های سرما و گرما درمانی آسان و خانگی از جمله قراردادن کمپرس های گرم و سرد روی محل دردناک و متورم شانه گیرافتاده به مدت زمان معلوم و دفعات تجویز شده توسط پزشک.
• مصرف داروهای مسکن و ضد التهاب درجهت بهبود و کاهش درد، تورم و التهابات شانه
• استراحت دادن به شانه. یعنی پرهیز از فعالیت های سنگین و مکرر ورزشی و شغلی و روزانه
• انجام نرمش ها و تمرینات سبک ورزشی جهت کاهش درد و افزایش دامنه حرکتی و جلوگیری از اسپاسم عضلانی (از انجام ورزش هایی که شانه را به شدت درگیر کرده و فشار را بیشتر می کند از جمله حرکاتی که دست باید مدتی بالای سر قرار بگیرد، بپرهیزید.)
• استفاده از شانه بند و بریس های طبی به منظور ثابت نگه داشتن شانه و کاهش درد و تورم آن و جلوگیری از آسیب مجدد به شانه ( لازم به دکر است نباید مدت طولانی شانه را ببندید؛ چرا که این کار باعث تشدید درد و افزایش اسپاسم عضلانی می شود.)
• ماساژ ناحیه آسیب دیده شانه با استفاده از حوله گرم و یا آب ولرم و گرم و یا پمادهای ضد التهاب و تسکین دهده درد و بستن شانه با باند و کش های طبی ( به منظور گرم نگه داشتن شانه و اثربخشی بهتر پماد.)

درمان سندرم گیرافتادگی شانه بدون جراحی

در بسیاری از موارد، سندروم گیر افتادگی شانه را می‌توان بدون جراحی و با ترکیبی از تمرین‌درمانی، فیزیوتراپی شانه و اصلاح فعالیت‌های روزمره مدیریت کرد. انتخاب روش درمان به شدت درد، میزان محدودیت حرکتی، وضعیت تاندون‌های شانه و علت ایجاد عارضه بستگی دارد. هدف درمان، کاهش درد و التهاب، بهبود دامنه حرکتی و تقویت عضلاتی است که به پایداری مفصل شانه کمک می‌کنند.

تمرین درمانی برای سندروم گیر افتادگی شانه

تمرین‌درمانی یکی از بخش‌های مهم توانبخشی شانه است. تمرین‌های مناسب می‌توانند به بهبود انعطاف‌پذیری، افزایش دامنه حرکتی، تقویت عضلات روتاتور کاف و بهبود کنترل حرکات کتف کمک کنند. برنامه تمرینی باید با توجه به شدت علائم، وضعیت تاندون‌ها و میزان محدودیت حرکتی توسط فیزیوتراپیست یا پزشک تنظیم شود.

برخی از تمرین‌هایی که ممکن است در برنامه توانبخشی افراد مبتلا به گیر افتادگی شانه قرار بگیرند، عبارتند از:

1. حرکت آونگی شانه: کمی به جلو خم شوید و دست مبتلا را آزادانه آویزان کنید. با حرکت آرام بدن، اجازه دهید بازو به‌آرامی به جلو و عقب یا در دایره‌های کوچک حرکت کند. در این تمرین، بازو را با نیروی عضلات شانه بالا نبرید.
2. چرخش ایزومتریک شانه به داخل و خارج:آرنج را در کنار بدن و با زاویه حدود 90 درجه نگه دارید. کف دست یا پشت دست را به‌آرامی به دیوار یا سطح ثابت فشار دهید، بدون اینکه بازو حرکت کند. فشار باید ملایم و بدون افزایش درد باشد.
3. تمرین کنترل کتف:در حالت نشسته یا ایستاده، شانه‌ها را به‌آرامی در وضعیت طبیعی قرار دهید و تیغه‌های کتف را اندکی به سمت عقب هدایت کنید. از بالا انداختن شانه‌ها یا انقباض بیش از حد عضلات خودداری کنید.
4. کشش عرضی شانه:دست مبتلا را به‌آرامی در مقابل قفسه سینه به سمت شانه مقابل ببرید و با کمک دست سالم، کشش ملایمی در پشت شانه ایجاد کنید. این وضعیت را فقط در صورت نداشتن درد قابل‌توجه حفظ کنید.
5. چرخش خارجی شانه در حالت طاق‌باز:به پشت دراز بکشید و آرنج دست مبتلا را با زاویه حدود 90 درجه در کنار بدن نگه دارید. با کمک یک میله سبک و دست سالم، بازو را به‌آرامی به سمت خارج هدایت کنید؛ حرکت نباید موجب درد یا فشار شدید شود.
6. بالا بردن کنترل‌شده دست:در حالت ایستاده، دست را به‌آرامی در محدوده‌ای که درد ایجاد نمی‌کند بالا ببرید. در صورت نیاز، تمرین با کمک دست سالم یا طبق دستور فیزیوتراپیست انجام می‌شود.

نکته مهم: تمام این تمرین‌ها برای همه افراد مناسب نیستند. حرکاتی مانند بردن دست به پشت کمر یا بالا بردن بازو در برخی بیماران ممکن است درد را تشدید کنند. در صورت افزایش درد، احساس ضعف ناگهانی یا محدودیت شدید حرکتی، تمرین را متوقف کنید و برای ارزیابی تخصصی اقدام کنید. تعداد تکرارها و مدت نگه‌داشتن هر وضعیت باید متناسب با شرایط بیمار تعیین شود.

روش های طب فیزیکی برای درمان گیر افتادگی شانه

متخصص طب فیزیکی با بررسی علت درد، وضعیت مفصل و احتمال آسیب تاندون‌ها، برنامه درمانی متناسب با شرایط بیمار را تنظیم می‌کند. این برنامه ممکن است شامل تمرین‌های توانبخشی، درمان‌های دستی و برخی روش‌های کمکی برای کنترل درد باشد.

درمان های دستی: تکنیک‌های دستی ممکن است برای بهبود حرکت مفصل شانه، کاهش محدودیت حرکتی و کمک به عملکرد بهتر عضلات اطراف آن استفاده شوند. انتخاب این روش‌ها به وضعیت بیمار و یافته‌های معاینه بستگی دارد.

سرما و گرما درمانی: سرما درمانی ممکن است به کاهش موقت درد کمک کند و گرمای ملایم در برخی افراد برای کاهش احساس خشکی و آماده‌سازی عضلات پیش از تمرین مفید باشد. انتخاب روش مناسب به شرایط بیمار بستگی دارد.

لیزرتراپی: لیزرتراپی در اصفهان ممکن است در برخی بیماران به کاهش درد کمک کند؛ بااین‌حال، میزان اثربخشی آن به نوع دستگاه، شیوه درمان و شرایط بیمار بستگی دارد و جایگزین درمان هدفمند و تمرین‌درمانی نیست.

الکتروتراپی و تحریک الکتریکی: در این روش‌ها از جریان الکتریکی کنترل‌شده برای کمک به کنترل درد یا تحریک عضلات استفاده می‌شود. کاربرد آن‌ها باید بر اساس نیاز بیمار تعیین شود.

اولتراسوند تراپی: در اولتراسوند تراپی از امواج صوتی استفاده می‌شود. شواهد مربوط به اثربخشی این روش در درمان گیر افتادگی شانه محدود است؛ بنابراین، در صورت استفاده، باید به‌عنوان یک روش کمکی و نه درمان اصلی در نظر گرفته شود.

درای نیدلینگ: درای نیدلینگ با استفاده از سوزن‌های ظریف در نقاط مشخص عضلانی انجام می‌شود و ممکن است برای کاهش برخی دردهای عضلانی به کار برود. این روش برای همه بیماران مناسب نیست و باید توسط فرد آموزش‌دیده و پس از ارزیابی دقیق انجام شود.

شاک ویو تراپی: شاک ویوتراپی با استفاده از امواج مکانیکی انجام می‌شود و کاربرد آن به نوع مشکل اسکلتی‌عضلانی بستگی دارد. این روش برای تمام موارد سندروم گیر افتادگی شانه درمان استاندارد محسوب نمی‌شود و ضرورت استفاده از آن باید به‌صورت موردی بررسی شود.

در مجموع، انتخاب روش درمانی باید بر اساس علت اصلی درد و وضعیت ساختارهای شانه انجام شود. اگر درد ادامه‌دار باشد، حرکت دست محدود شود یا ضعف قابل‌توجهی وجود داشته باشد، ارزیابی متخصص طب فیزیکی برای بررسی احتمال آسیب تاندون‌ها و تعیین برنامه درمانی مناسب ضروری است.

برای برخی از آسیب های شانه در روش مگنت تراپی در اصفهان ، متخصص طب فیزیکی با اعمال امواج مغناطیسی به ناحیه آسیب دیده شانه موجب بهود وضعیت شانه می شود.

درمان ایمپینجمنت شانه با جراحی

جراحی معمولاً زمانی مطرح می‌شود که درمان‌های غیرجراحی نتوانند علائم سندروم گیر افتادگی شانه را به میزان کافی کاهش دهند یا بررسی‌ها نشان‌دهنده آسیب ساختاری مهمی مانند پارگی قابل‌توجه تاندون روتاتور کاف باشد. تصمیم‌گیری درباره جراحی به علت گیر افتادگی، شدت علائم، میزان آسیب بافت‌ها و پاسخ بیمار به درمان‌های قبلی بستگی دارد.

بیشتر بیماران ابتدا با روش‌های غیرجراحی مانند درمان‌های تخصصی طب فیزیکی، تمرین‌درمانی و اصلاح فعالیت‌های تشدیدکننده درد درمان می‌شوند. در صورت نیاز به جراحی، روش انتخابی بر اساس مشکل اصلی شانه تعیین می‌شود. دو مورد از روش‌های جراحی عبارتند از:

• جراحی آرتروسکوپی شانه: در این روش، جراح از طریق برش‌های کوچک و با استفاده از دوربین ظریفی به نام آرتروسکوپ، داخل مفصل و ساختارهای اطراف آن را بررسی و درمان می‌کند. بسته به علت مشکل، ممکن است اقداماتی مانند ترمیم تاندون آسیب‌دیده یا برداشتن بافت استخوانی اضافی انجام شود. آرتروسکوپی برای همه بیماران مبتلا به گیر افتادگی شانه ضروری نیست و انتخاب آن به یافته‌های معاینه و تصویربرداری بستگی دارد.
• جراحی تعویض مفصل شانه: در این روش، بخش آسیب‌دیده مفصل با اجزای مصنوعی جایگزین می‌شود. تعویض مفصل معمولاً برای مشکلات پیشرفته‌ای مانند تخریب شدید مفصل یا آرتروز پیشرفته شانه در نظر گرفته می‌شود و درمان معمول سندروم گیر افتادگی شانه نیست.

در نتیجه، جراحی برای همه افراد مبتلا به سندروم گیر افتادگی شانه ضرورت ندارد. ارزیابی دقیق توسط پزشک و بررسی پاسخ بیمار به درمان‌های غیرجراحی، در انتخاب مسیر درمان اهمیت دارد.

سوالات متداول درباره سندرم گیر افتادگی شانه

سندروم گیر افتادگی شانه چیست؟

سندروم گیر افتادگی شانه عارضه‌ای است که در آن تاندون‌های اطراف مفصل شانه یا بورس‌های مجاور هنگام حرکت بازو تحت فشار قرار می‌گیرند. این وضعیت می‌تواند باعث درد، محدودیت حرکتی و دشواری در بالا بردن دست شود.

علائم سندروم گیر افتادگی شانه چیست؟

درد هنگام بالا بردن دست، تشدید درد هنگام خوابیدن روی شانه آسیب‌دیده، احساس ضعف و محدودیت حرکتی از علائم رایج این عارضه هستند. درد معمولاً هنگام انجام فعالیت‌هایی که دست بالاتر از سطح شانه قرار می‌گیرد، بیشتر می‌شود.

علت گیر افتادگی شانه چیست؟

حرکات تکراری بالای سر، التهاب یا آسیب تاندون‌های روتاتور کاف، تغییرات استخوانی شانه و اختلال در حرکت کتف می‌توانند در بروز این عارضه نقش داشته باشند. تشخیص علت اصلی به معاینه و در صورت نیاز، تصویربرداری بستگی دارد.

آیا سندروم گیر افتادگی شانه بدون جراحی درمان می‌شود؟

بله، بسیاری از بیماران با روش‌های غیرجراحی مانند تمرین‌درمانی، اصلاح فعالیت‌های روزمره و درمان‌های تخصصی طب فیزیکی بهبود پیدا می‌کنند. جراحی معمولاً برای موارد منتخب و بر اساس علت عارضه و پاسخ به درمان‌های اولیه بررسی می‌شود.

برای درمان گیر افتادگی شانه به چه متخصصی مراجعه کنیم؟

متخصص طب فیزیکی و توان‌بخشی می‌تواند با بررسی علائم، معاینه شانه و ارزیابی دامنه حرکتی، برنامه درمان غیرجراحی مناسبی را پیشنهاد کند. در صورت وجود آسیب جدی تاندون یا نیاز احتمالی به جراحی، ارجاع به متخصص ارتوپدی نیز ممکن است ضروری باشد.

آیا ورزش کردن با وجود گیر افتادگی شانه ضرر دارد؟

همه ورزش‌ها ممنوع نیستند، اما حرکاتی که درد را تشدید می‌کنند، به‌ویژه بالا بردن مکرر دست بالاتر از سر یا تمرین‌های سنگین شانه، ممکن است علائم را بدتر کنند. بهتر است تا زمان ارزیابی، فعالیت‌های دردناک محدود شوند و تمرین‌ها متناسب با وضعیت شانه انتخاب شوند.

سندروم گیر افتادگی شانه چقدر طول میکشد تا درمان شود؟

مدت بهبودی به شدت علائم، علت عارضه و میزان آسیب تاندون‌ها بستگی دارد. برخی بیماران طی چند هفته بهبود قابل‌توجهی پیدا می‌کنند، اما موارد طولانی‌مدت ممکن است به چند ماه درمان و پیگیری نیاز داشته باشند.

آیا گیر افتادگی شانه باعث پارگی تاندون می‌شود؟

فشار و تحریک مداوم تاندون‌ها ممکن است با آسیب آن‌ها همراه باشد، اما هر مورد گیر افتادگی شانه الزاماً به پارگی تاندون منجر نمی‌شود. درد شدید، ضعف قابل‌توجه یا کاهش ناگهانی توانایی بالا بردن دست باید توسط پزشک بررسی شود.

تفاوت گیر افتادگی شانه با شانه یخ زده چیست؟

در گیر افتادگی شانه، درد اغلب هنگام بالا بردن دست یا انجام حرکات خاص تشدید می‌شود. در شانه یخ‌زده، کپسول مفصل دچار محدودیت می‌شود و حرکت شانه هم به‌صورت فعال و هم هنگام حرکت دادن دست توسط فرد دیگر کاهش پیدا می‌کند. تشخیص دقیق این دو عارضه به معاینه نیاز دارد.

---

آدرس مطب : اصفهان ، خیابان حکیم نظامی ، خیابان شریعتی غربی ، نبش کوچه 16 ، جنب مسجد امام حسن عسکری ، طبقه اول
تلفن : 91011414 - 031

---

درباره این موضوع مطالب بیشتری بخوانید

• شانه منجمد چیست؟ | درمان یخ زدگی شانه بدون جراحی
  تاریخ انتشار : 1400-05-12تاریخ بروز رسانی : 1405-07-13


• پارگی تاندون شانه چیست و چگونه میتوان از آن جلوگیری کرد؟
  تاریخ انتشار : 1400-05-28تاریخ بروز رسانی : 1405-07-29


• بورسیت شانه چیست و راههای درمان
  تاریخ انتشار : 1401-08-03تاریخ بروز رسانی : 1405-07-13


• درد شانه و درمان آن
  تاریخ انتشار : 1392-06-12تاریخ بروز رسانی : 1405-07-13


• شکستگی استخوان شانه ؛ علت و درمان بدون جراحی با طب فیزیکی
  تاریخ انتشار : 1401-04-10تاریخ بروز رسانی : 1405-07-13

نظرات کاربران درباره این مطلب :زهرابی [ 1402-08-08 ]
آیا فیزیوتراپی به تنهایی در درمان درد و بی حسی شانه و آرنج هم میسر است یا لیزر پر توان هم باید در کنارش استفاده کنم

نام و فامیل :
تلفن :
ایمیل :
متن پیـام :